W tym roku odszed\u0142 od nas pan Grzegorz Perkowski – d\u0142ugoletni nauczyciel III LO, prawdziwa legenda w tym zawodzie. Poni\u017cej to kr\u00f3tkie wspomnienie o Nim.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Co sprawia, \u017ce cz\u0142owiek jest prawdziwym Nauczycielem? W czasach, kiedy wszyscy wok\u00f3\u0142 sil\u0105 si\u0119 na dawanie dobrych rad. Kiedy na ka\u017cdym kroku cz\u0142owiek musi mierzy\u0107 si\u0119 z oczekiwaniami i opiniami innych \u017cyciorys Grzegorza Perkowskiego mo\u017ce da\u0107 odpowied\u017a. O niekt\u00f3rych nauczycielach m\u00f3wi si\u0119, \u017ce s\u0105 legend\u0105 w\u0142asnej szko\u0142y. Tak by\u0142o z Grzegorzem Perkowskim. Z jednej strony uczniowie dr\u017celi przed nim – prawda, by\u0142 wymagaj\u0105cy. Jednocze\u015bnie, ka\u017cdy wiedzia\u0142, \u017ce profesor Perkowski to ekspert od j\u0119zyka i kultury angielskiej. Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry doskonale kszta\u0142ci\u0142, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mowa Szekspira nie tylko odkrywa\u0142a swoje pi\u0119kno, ale stawa\u0142a si\u0119 \u0142atwiejsza i bardziej zrozumia\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
Grzegorz Perkowski urodzony 1 stycznia 1950 roku w Pabianicach, zmar\u0142 18 sierpnia 2018 r. w Wa\u0142brzychu. Ca\u0142e swoje \u00a0\u017cycie zawodowe zwi\u0105za\u0142 z III Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym im. Miko\u0142aja Kopernika w Wa\u0142brzychu. Poliglota, kolekcjoner niezliczonej ilo\u015bci p\u0142yt, poeta, m\u0105\u017c Zofii, ojciec Agnieszki i Piotra. Po uko\u0144czeniu II Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego w Pabianicach, rozpocz\u0105\u0142 studia na Wydziale Filologii Obcych Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1976-2008 zatrudniony w III Liceum jako nauczyciel j\u0119zyka rosyjskiego i j\u0119zyka \u00a0angielskiego, doskonale zna\u0142 r\u00f3wnie\u017c j\u0119zyk hiszpa\u0144ski. <\/p>\n\n\n\n
Jak zapisa\u0142 si\u0119 w pami\u0119ci uczni\u00f3w i absolwent\u00f3w? Na pewno jako posta\u0107 nietuzinkowa, wymagaj\u0105ca, ale tak\u017ce ze specyficznym poczuciem humoru. Ka\u017cdy z jego uczni\u00f3w pami\u0119ta profesora pochylonego nad magnetofonem szpulowym czy rozk\u0142adaj\u0105cego obrazki \u00a0z cyklu Peter and Susan<\/em>, ale te\u017c jego \u201cCan you?\u201d W relacjach z uczniami zawsze najwa\u017cniejsze by\u0142o nauczenie j\u0119zyka, wszyscy, kt\u00f3rzy mieli z nim zaj\u0119cia po latach stwierdzaj\u0105, \u017ce osi\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j cel. Wychowa\u0142 pokolenia m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy bez kompleks\u00f3w komunikowali si\u0119 w j\u0119zykach obcych, wielu jego uczni\u00f3w, tak jak on wybra\u0142o \u015bcie\u017ck\u0119 nauczycielsk\u0105. Ale nie by\u0142 tylko nauczycielem, to tak\u017ce by\u0142 cz\u0142owiek, kt\u00f3rego chyba jeszcze wi\u0119ksz\u0105 pasj\u0105 ni\u017c j\u0119zyki by\u0142a muzyka. Stworzy\u0142 ogromn\u0105 kolekcj\u0119 p\u0142yt. Niewielu uczniom m\u00f3wi\u0142, \u017ce na jego weselu w 1975 roku zagra\u0142 zesp\u00f3\u0142 SBB. Jeszcze mniej os\u00f3b wiedzia\u0142o o jego poetyckiej dzia\u0142alno\u015bci. Pisa\u0142 wiersze melancholijne, odkrywaj\u0105ce wa\u017cno\u015b\u0107 istnienia, tajemnicze – takie jak on sam. Tyle w was naturalnego uroku<\/em><\/p>\n\n\n\n <\/em>i poezji zarazem<\/em><\/p>\n\n\n\n \t[…]\n\n\n\n \twielobarwne obrazy ta\u0144cz\u0105<\/em><\/p>\n\n\n\n na siatk\u00f3wce oka<\/em><\/p>\n\n\n\n z oddali dochodzi ptaka \u015bpiew<\/em> W swoich wierszach ukazywa\u0142 t\u0119 wra\u017cliwo\u015b\u0107, z kt\u00f3r\u0105 nie obnosi\u0142 si\u0119 na co dzie\u0144. \u015awiadomo\u015b\u0107, \u017ce cz\u0142owiek jest pi\u0119kn\u0105 istot\u0105, ale niepozbawion\u0105 wad. R\u00f3wnie\u017c poczucie, \u017ce jeste\u015bmy cz\u0105stk\u0105 jakiego\u015b wi\u0119kszego bytu. W poezji Perkowskiego idealizm jest gorzki i bolesny: <\/p>\n\n\n\n Mam<\/em><\/p>\n\n\n\n wyciosa\u0107 z siebie anio\u0142a,<\/em><\/p>\n\n\n\n stopy i nogi<\/em><\/p>\n\n\n\n pierwsze staj\u0105 na ziemi,<\/em><\/p>\n\n\n\n najtrudniej rze\u017abi\u0105 si\u0119 skrzyd\u0142a<\/em><\/p>\n\n\n\n bo z Cz\u0142owiekiem pro\u015bciej,<\/em><\/p>\n\n\n\n ale on jest tylko<\/em><\/p>\n\n\n\n kalekim ptaszyskiem […]<\/em><\/p>\n\n\n\n Pan Grzegorz Perkowski by\u0142 postaci\u0105 wielowymiarow\u0105. By\u0142 nauczycielem wymagaj\u0105cym, ale potrafi\u0105cym przekaza\u0107 wiedz\u0119 i wzbudzi\u0107 pasj\u0119, pomagaj\u0105cym urodzi\u0107 si\u0119 my\u015bleniu i m\u00f3wieniu po angielsku. Wymagaj\u0105cym, ale tak\u017ce rozumiej\u0105cym uczni\u00f3w. \u015awiadomy tego, \u017ce cz\u0142owiek mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 bardzo wiele, je\u015bli tylko tego chce i got\u00f3w jest ci\u0119\u017cko nad sob\u0105 pracowa\u0107. W tym roku odszed\u0142 od nas pan Grzegorz Perkowski – d\u0142ugoletni nauczyciel III LO, prawdziwa legenda w tym zawodzie. Poni\u017cej to kr\u00f3tkie wspomnienie o Nim.\u00a0 Co sprawia, \u017ce cz\u0142owiek jest prawdziwym Nauczycielem? W czasach, kiedy wszyscy wok\u00f3\u0142 sil\u0105 si\u0119 na dawanie dobrych rad. Kiedy na ka\u017cdym kroku cz\u0142owiek musi mierzy\u0107 si\u0119 z oczekiwaniami i opiniami […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":3360,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-3359","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"yoast_head":"\n